2022 Yılında meslek lisesinden mezun oldum. İlk senemde AYT’de EA 650 bin sıralama yaptım. Üniversite tercihimi "İyi bir üniversitede okumayacaksam neden örgüne gideyim?" diyerek açık öğretimden yana yaptım. Üç sene boyunca yapmadığım iş kalmadı. Açıktan okurken bir yandan garsonluk, bezinlikte kasiyerlik, eczanede elemanlık hatta asfaltta işçilik bile yaptım. En son meslek lisesinde okuduğum bölümle ilgili bir işe girdim. Bir şirketin bilgi işlem departmanında çalıştım. Çalıştığım süre boyunca hep üniversite okumuş iyi yerlerde eğitim görmüş kişilerin altındaydım. İçimden hep "Ben de en az bu insanlar kadar çalışıyorum ve onlar kadar zekiyim." diye düşünüyordum. Bir sene boyunca bilgi işlem elemanı olarak da çalıştıktan sonra artık içimdeki sese dayanamayıp bir risk aldım. İşimden çıktım ve sınava hazrılanma kararı aldım. Sınava çalışmaya başladığımda yeni doğmuş bir bebek gibiydim. Bir meslek liseli olarak her şeye sıfırdan başlıyordum. Dershane, özel ders gibi şeylere maddi imkanım yeterli değildi. Sadece video ders kitapları ile youtube üzerinden ders çalışarak ilerlemeye karar verdim. Tabletim, bluetooth kulaklığım vs. bile yoktu. Sadece telefonum, kitaplarım, kablolu kulaklığım :) ve ben vardım. Bunları neden mi anlatıyorum? Çünkü bu sınavın aslında korkulacağı kadar büyük bir sınav olmadığını, şartların önemli değil rutinlerin ve istikarın önemli olduğunu göstermeye çalışıyorum. Sınav zamanı gelmişti. Tüm bir senenin emeği işte o iki günlük periyot içindi. Sınav biraz zor geldiği için tam potansiyelimi gösterememiştim. Yine de hedeflediğim üniversiteyi kazanabildim. Şu anda Boğaziçi Üniversitesinde okuyorum. Bir sene boyunca fotoğraflarına bakıp hayalini kurduğum okulda. İnanın bana çektiğiniz o çileye değiyor. Aktif olarak okulumun amerikan futbol takımında oynuyorum. Sporcu bir geçmişim var. Ortaokuldan beri farklı takım sporları yapmıştım.